ofsayt gibi hissetmek

hayatta bazı anlar var, tıpkı ofsayt pozisyonunda oyun dışı kalmak gibi. adım atmak istersin ama zamanlaman hep yanlıştır, o ince çizgide bir gün doğru yerde olacağım diye beklerken kendini hep kenarda, seyirci koltuğunda bulursun. belki de asıl ofsayt, hayata karşı bir adım geride olmak.

bir ortamda olup biten her şeyi anlayamamak, konuşmalara yetişememek çok yıpratıcı olabiliyor. bu his genelde yeni bir işe başladığında veya yeni bir arkadaş grubuna girdiğinde ortaya çıkıyor

bence en iyi çözüm küçük notlar almak ve anlamadığın terimleri sonradan araştırmak. bu şekilde zamanla o ofsayt hissi yerini sahada olma hissine bırakıyor