kızlar allah aşkına o ışığı kim ayarlıyor o tuvaletlerde? hani liseden tut üniversiteye kadar asla değişmeyen o florasan terörü... sabahın sekiz buçuğunda ilk derse girmeden önce bir lip gloss tazeleyeyim diyorsun, aynaya bir bakıyorsun ve yüzündeki her bir gözenek sana morgda yatıyormuşsun gibi bakıyor. insanın tüm okuma hevesi ve kariyer planları, o iğrenç çiğ beyaz ışığın altında ufacık sivilcesini krater gibi görmesiyle saniyeler içinde bitiyor zaten.
hayır işin en dramatik yanı teneffüs aralarında o daracık ayna karşısında verilen hayat mücadeleleridir. bir yanda eski sevgilisine laf sokarken tek hamlede kusursuz eyeliner çeken o sinir bozucu kız, diğer yanda sınavdan beyni yanmış halde saçını tepeden umutsuzca toplayan sen... o aynanın önünde harcanan mesai ve edilen gıybetle yemin ederim iki lisan, üç diploma daha alınırdı ama boşuna kasmayın kızlar, o florasan ışığında en güzelimiz bile hayatta kalma mücadelesi veren zombi gibi çıkıyor.
