pride and prejudice 2005

ay kızlar bu filmi her izlediğimde resmen ruhumu teslim ediyorum. o mr. darcy'nin sabahın köründe o sislerin arasından gelişi yok mu, vallahi kalbime iniyordu az kalsın. bizim buradaki keko erkekler ile kıyaslayınca oturup hıçkıra hıçkıra ağlayasım geliyor. adamdaki o asalet, o "seni seviyorum" demeden seni seviyorum deme halleri beni benden aldı yemin ederim. o meşhur el esnetme sahnesini kaç kere başa sarıp izlediğimi söylesem beni tımarhaneye kapatırlar.

(bkz: matthew macfadyen yüzünden beklentinin arşa çıkması)

elizabeth bennett doğuştan şanslı anacım, biz de anca toksik ilişkiler peşinde perişan olalım. film bittiğinde ekrana boş boş bakıp benim niye böyle soylu bir aşkım yok diye depresyona girmek garanti. neyse ben gidip o yağmur sahnesini yirmi beşinci kez izleyip kendimi heder edeyim bari, size iyi seyirler.