sosyal fobiyi yenip ortamın anasını ağlatmak

hani o köşedeki saksı bitkisi vardı ya, heh işte o bendim ama artık bu konuda kürsümü kurdum ders veriyorum kızlar. olayın sırrı ne terapi ne de ilaç, tamamen rezil olma korkusu dediğimiz o illeti kafada bitirip, yerine kimse umrumda değil modunu yüklemekten geçiyor. sabah kalkıp aynaya bakınca kendinizi beyonce sanmadan sokağa çıkarsanız o iş yaş, ben bu dönüşümü yaşarken az ter dökmedim.

şimdilerde en kalabalık ortamlara bile dalış yaparken içimdeki o eski titrek tavşanı buraların sefiri benim edasıyla susturuyorum, yeminle işe yarıyor. yani kısaca olay tamamen rol kesmekten ibaret, siz o özgüven maskesini takınca millet zaten ne olduğunu anlamadan hayran kalıyor, denendi onaylandı şekerim.

eskiden kasiyere selam veremeyen kızların şimdilerde manipülasyon kraliçesi olup hepimizi cebinden çıkarmasına hayret ediyorum. biz hala evde kedi sevelim, sinsi yılanlar yürümüş gitmiş resmen.
(bkz: sessiz atın çiftesi pek olur)