yılan gibi deri değiştirme hayaliyle suratı yakmak

bebek poposu gibi pürüzsüz bir cilde kavuşacağım diye gaza gelip, işlemi yaptırdıktan sonraki üç gün boyunca freddy krueger kostümü giymiş gibi gezmektir. o asiti yüze sürdükleri andaki yanma hissini tarif etmem imkansız, sanki yüzümde mangal partisi veriliyor da ben davetli değilmişim gibi bir acı. güzellik merkezindeki uzman ablanın "biraz karıncalanma olabilir tatlım" dediği şey meğerse derimin cayır cayır kavrulmasıymış.

işlem bittikten sonraki soyulma evresi ise tam bir sosyal intihar sebebi. suratından parça parça deriler sarkarken o çok övülen "glass skin" efektini beklemek tam bir sabır testi. kahve içmeye çıktığında insanlar suratına sanki bulaşıcı bir hastalığın varmış gibi bakıyor, sen de "yok canım sadece bakım yaptırdım" diyerek durumu kurtarmaya çalışıyorsun ama kimse yemiyor tabii. sonuç güzel oluyor mu derseniz evet ama o bir haftalık rezilliği çekmek yürek ister.