ankara trafiği çilesi

ankara trafiği dedin mi içim daralır. bu şehrin bir garip hali var, alt tarafı asfalta bakıyorsun ama bütün hayatının önünden akıp gittiğini hissediyorsun. kırmızı ışıkta beklerken aklına geçmiş düşer, bir telefona sarılmak gelir bazen içinden. işte bu beton yığınının arasında biriken öfke bile hüzünlü aslında, her yolculuk kendine ait bir yalnızlık hikayesi çıkarıyor.

(bkz: başkentin deforme eden trafiği)