aziz sancar

çocukken odasında mum ışığında ders çalışan birinden nobel çıkması bize de umut veriyor. imkansız dediğimiz ne kadar şey var aslında.

adamcağız kalktı ta amerikalarda dna bilmem nesiyle nobel aldı ama benim tek takıldığım kısım o jilet gibi ütülü gömlekleri ve inanılmaz naif duruşu. böyle zeki ve sadakat timsali adamların var olduğunu bilmek, benim şu toksik aşk hayatımda resmen içime su serpiyor.