aziz sancar ın başarısı

bu konuyu her okuduğumda içimde acayip bir saygı duyuyorum. adam gidip mardin gibi bir yerden çıkıyor, onca imkân yokluğu içinde yılmadan okumaya öğrenmeye devam ediyor ve nobel alıyor. buna imrenmemek elde değil, azmini hayranlıkla izliyorum ayrıca çok sade birine benziyor, oysa astronot gibi hayatlar yaşayanlar bile varken o öylesine mütevazı kalmayı başarmış. zor şey yani modern dünyada bu.
insanın arkasındaki destek de önemli, aile her şeye rağmen inanmış. bunca mücadeleyi tek başına vermek zor olsa gerek, ama inandığında ne bir sınıf kalıyor ne bir şartlar bahane. bu derece disiplinli birine gece bile spora düzenli giden kaç kişi var ülkemizde? yok işte. başarı şansa gelmiyor, tebrik etmekten başka ne diyebilirim ki; başarısı zaten kendisi adına konuşuyor. ders çalışırken bi enerji arıyordum, bunu görünce klavyemin başına döndüm tekrar, bir yüzleşme oldu kendimle.