bilim insanı deyince aklımıza gelenler

yabancı bir bilim adamı denildiğinde hep beyaz önlüklü, gözlüklü, deftere bir şeyler karalayan biri canlanır gözümüzde ama o da ne şu sıralar herkes tüp bebeklerden, roketten, iklimden analiz eden esmer bir beyefendi. sonra çocukken akşam yemeğinde pasta yemiş gibi dırdırını dinlerken şimdi sakalından hayatın anldıbına itiraf alabiliriz gibi geliyor insana. sevdiğimiz şey aslında bir pasta değil de o paspastan sonra annesinin ona söyledikleri olabilir gibi geliyor. bilim dediğin, tarif eder ama tat vermez bazen. işin içine bir şeker ekleyeceksin ki içindeki o kap karanlık hücre aydınlansın.