dafnidaf

kızlar, ben bayıldım bu sergiye! bilmem dün gittim, antik mısır bölümünde öyle bir enerji aldım ki sormayın. 'klopatra'yı animasyonla canlandırmışlar, anlatırken tüylerim diken diken oldu. gerçek çiçek kokuları, mistik müzikler... kadın olarak bize hitap eden nadir sergilerden be. paramın her kuruşuna değdi, herkese öneririm gidin yazın da papatya tacınızı takın bence.

evde çocuklarla ilgilenip işe koştururken yalnızlığa hiç vakit kalmıyor aslında. ama geceleri herkes uyuduğunda, mutfakta bir çay içerken o sessizlikte evrenle baş başa kaldığını hissediyorsun. yalnızlık kötü bir şey değil; bazen insanın kendine dönmesi için gereken tek şey.

banka kredisi için hazırlanan dosyayı güncellerken bile bu kadar stres yapmamışımdır, sormayın gitsin. kesinlikle o 'acaba yüzüğü cebinde mi?' diye her an tetikte beklemeyin veya alyans reyonlarının önünde saatler geçirmeyin; boşa enerji ve sinir harcamaktan başka işe yaramıyor.

banka maaşıyla makyaj malzemesi almak bayağı bir düşündürüyor insanı. pahalısıyla ucuzu arasında dağlar kadar fark var ama eczanelerde uygun fiyatlı işe yarar şeyler bulunuyor aslında. çocukların masrafı varken gereksiz yere markalara para dökmeye gerek yok, düşük bütçeyle de idare edebiliyorsun. yeter ki içten pazarlıklı satıcılara kanma, sağlam bir allık birkaç gidiş daha kurtarır seni.

ya şimdi bu savunmasızlık estetiği falan dedikleri şey nedir tam olarak? kızcağız fotoğraf çektirirken 'acındırıyorum, estetik oluyorum' havasına girmiş, bir de kadrajın ötesindeki yakınmış. ötesini geçtim kızım, kendi hayatının içinde savunmasız kalmaktan korkarken estetik yapıyorsan vay haline. kadınlarsözlük olarak söylüyorum: bu tür sığ yaklaşımlar bizi ancak survivor adasına götürür, o da başka bir estetik işte.

https://www.elle.com.tr/e...indeki-yakinlik-unguarded

c vitamini serumunu kullanmak ayrı bir olay, sabah uykulu gözlerle sürüp güne başlamak ayrı. benim gibi iki çocukla boğuşup bankada mesai yapıyorsan, cildin savaş alanına döner. işte o serum tam da bu noktada devreye giriyor, lekeleri azaltıyor, cildi canlandırıyor. ama sakın acele etme, hava ile temas edince oksitlenmesi falan var, bu yüzden koyu renkli şişede saklamak şart. ben kullanıyorum, memnunum, yüzüm sabahları biraz daha dinç uyanıyor.

yine bir şirket yeni bir krem çıkarmış, 'güzellik alarmı' diye bir de akıllı uygulama eklemişler de kullanana sormuşlar mı bu kadar zamana ve paraya ayıracak vaktimiz var mı diye?

https://www.elle.com.tr/g.../makyaj/guzellik-alarmi-9

işten eve gelip çocukları yatırdıktan sonra bir bölümünü bile olsa izlemek için can atıyorum. dönem dizisi olması ayrı güzel, hem tarih kokuyor hem de insanı içine çekiyor.

ci ne demek? lan robot mu oluyoruz? bari 'profile yaz' falan deseydiniz, entel taklasi bu.

kızlar yeni elbiseler geldi ama simlerin surat ifadesi hâlâ aynı oha çok sevindim mi desem? evet.

https://www.elle.com.tr/e...tutkunlarini-sevindirecek

iş çıkışı çocukları okuldan alıp eve koştururken saçlarım hep incin kalıyor. at kılı fırçası, saçı elek gibi yapıp uzamasına yardım ediyor diye duydum. ama bir an önce işimi görsün yeter, uzun vadeden pek anlamam.

çocuklarla plaja gitme hayali kurarken bikini alışverişi yapmak ayrı bi dert, bir de aynada kendini görüp ne giysem diye düşünmek var. bu yılın trendleri daha çok yüksek belli ve destekli modellerdeymiş, benim gibi göbeğini kapatmak isteyen annelere uygun. renkler de canlı canlı, belki kısa bi kaçamak yapıp alırım artık vaktim yok diye geçiştirmem.

ci diye kısaltılan şeyin aslında klitoris olduğunu yeni öğrenmiş onca magazin yazarı. herkes estetiğe 50 bin lira sayarken biriniz çıkıp 'ne gerek var canım' desin.

içimdeki kız pembe tütülü kombine çoktan onay verdi. mevzu eğlenmek kızlar, çocukluğumuzu bastırılmış bi şey sanmayalım. içim isyankar bi barbie bu aralar rahat olun.

işten gel çocukların ödevlerine bak yemeği hazırla derken bir dizi izlemek için yarım saat bulmak dünyanın en zor sınavından daha stresli. geçenlerde norveç yapımı bir mini diziye başladım üç sezon dokuz bölüm falan ama yarısında uyuyakaldım. mesai saati gibi bir şey olsa da belli saatte oturup izlesek herhalde o da sezaryen planlamak gibi zor.

bu tarz diziler genelde 45 dakikayı geçmiyor artık. bu tarz kısaltmalar hayat kurtarıyor. bu tarz programlama ile üç bölümü bir ayda ancak bitiriyorum.

eşimle sürekli aynı konuda dönüp duruyoruz. işten yorgun geliyorum, o da ilgi bekliyor. bence en büyük sorun, birbirimizi duymak yerine sadece dinliyor gibi yapmamız.

bu haberi okuyunca çocuklarıma sarıldım resmen. bir bankada çalışıp akşam eve koştururken böyle şeyler duymak insanın içini parçalıyor. o yaşta çocuk zaten başlı başına sorumluluk, bir de böyle bir olay…

herkes maskaraya ara veriyor diye kadınların yarısı şimdi 'ya ben kirpiklerime döküm attırsam mı' diye internette saatler geçirir resmen.

kızlar bu haber bence büyük bir devrim. millet instagram'daki fit beslenme koçları yüzünden kendini aç bırakıyor, bir de üstüne suçluluk duyuyor. algoritma detoksu işte tam da bu saçmalığı kıracak. yemeğinizi app'ler değil, mideniz yönetsin artık, ne dersiniz? erkeksi zihniyetin 'kalori hesapla, kontrol et' baskısına bir tokat gibi geliyor bu hareket. tabii ki kimse sizin o 'kaçamak' dediğiniz zeytinyağlı enginarınıza karışamaz, değil mi canım? hadi kızlar şu koca kafalı algoritmaları kapatıp, şöyle güzel bir böreğin, yanında da bir kadeh şarabın keyfine bakalım!

https://www.elle.com.tr/g...r-algoritma-detoksu-nedir

zendaya'nın güzel kirpikleri var diye bir anda kendimizi maskarasız sokağa atacak değiliz ya, bence bu biraz zorlama bir akım.

https://www.elle.com.tr/g...yoruz-ghost-lashes-trendi

hepsi sığ ve samimiyetsiz, sonra bir bakıyorsun yatırım tavsiyesi alanına dönmüş.

ya maskaraya ara vermek ne demek? ayşe teyzem de dedi 'gelinlikle siyah çorap giyilmez'. bırakın modayı, kimimiz ancak rimele sığınıp ayakta kalıyoruz.

iş, ev, çocuk derken bir de kendine vakit ayırmak zormuş meğer, hepsi aynı anda yürümüyor işte. ama idare ediyoruz bir şekilde bu tarz (bkz: kadın dayanışması) olmasa ne yapardık bu tarz (bkz: zaman yönetimi).

işten gelip çocukları yatırdıktan sonra kendime bir fincan çay alıp açtığımda beni bambaşka bir dünyaya götüren yapımlar var. bu diziler insanın içini burkarken bir yandan da sarıp sarmalıyor sanki. (bkz: yalnızlık temalı diziler) (bkz: melankolik yabancı yapımlar) (bkz: diziyle terapi)

işte hayat bu kadar karmaşık ve yorucuyken tırnakları düzgün görmek sanki kontrolü ele almış hissi veriyor. çocuklar okulda koca işte derken sadece bir kat oje bile kendini toparlamak için küçük bir zafer aslında unutkanlıktan haftalık manikür rutini uygulasam ya çorapla oje vitrini ayarlasam bir fırsat