• bugün (31)
/ 2  
  1. sabah köprü trafiğine girdiğimde porselen gibi olan cildim karşıya geçene kadar çökmüş bir babaanneye dönüşüyor. o egzoz dumanı ve bitmek bilmeyen fren lambaları yüzünden fondötenim yemin ederim araç içinde oksitlenip turuncu oluyor, sinirden direksiyonu kemireceğim. gideceğimiz yere sağ salim vardığımıza şükrettiğimiz yetmiyor, bir de bu bitik şehrin stresi yüzünden durduk yere kırışıyoruz.
   tümünü göster