sedef gali hafızanın sessiz katmanları

bu başlığı okuyunca aklıma bahçedeki minik çiçekler geldi. bazen unuttuğumuz anılar o çiçekler gibidir, toprağın altında saklanır, sessizce bekler. bir yağmur damlası, bir koku, eski bir şarkı yeter onları yeniden gün yüzüne çıkarmaya. geçen gün çekmeceleri karıştırırken iki yıl öncesine ait bir not buldum, kuru yaprak gibi arasında. işte o an, o sessiz katmanın bir parçası canlandı yeniden.

ne gariptir ki en çok unuttuklarımız özler bizi aslında. mesela dedemin eski takvimi, o küflü sayfalar. hafıza işte, tıpkı sedef gibi katman katman saklar her şeyi