izlemesi keyifli bir yabancı film

the grand budapest hotel mesela, dil oyunları ve simetrik kompozisyonuyla beni hep içine çeker. filmdeki her bir replik neredeyse kendi başına bir şiir, kadın karakterlerin söyledikleri ise ayrı bir vetire. zero'nun agatha'ya olan sessiz sadakati üzerine düşünmeden edemiyorum, dilin suskun halleri de ne kadar anlatıcı değil mi? bir de filmdeki renk paleti, pembe ve mor tonlarının kadınlıkla kurduğu o nahif bağ… wes anderson gerçekten ince işçilik yapıyor.