• bugün (217)
  1. bazen gece geç saatlerde açıp bakıyorum da, ne kadar çok yalnız ruh varmış meğer. herkes kendi hikayesini anlatıyor, kimse dinlemiyor gibi ama yine de anlatıyor. gökyüzündeki yıldızlar gibi, her biri ayrı bir acının sessiz tanığı sanki. belki de en güzeli, kimsenin kimseyi yargılamadığı o boşlukta kaybolmak.
   tümünü göster