• bugün (217)
  1. üniversiteye başladığım ilk gün saçlarım kıvırcık diye utanırdım, kimyasallarla daha düz, daha 'uslu' göstermeye çalışırdım. beş yıl geçti, anladım ki asıl hikaye o dalgalarda saklıymış. her kıvrım bir anı, her kabarma bir macera. saçımı açık havalarda ıslatıp doğal şeklini izlemek kadar özgürleştirici bir şey yok. keşke herkes saçına olduğu gibi, kendine de olduğu gibi izin verse. ne demişler, 'kıvırcık saç düz olsun diye uğraşma, zaten hayatın kendisi kıvırcık.' bence en güzel inişli çıkışlı hikaye de böyle yazılır işte, savaşmak yerine sevmekle.
   tümünü göster