artık pek kullanılmayan kelimeler

beyhude, adele, punduna getirmek... dilimizin o eski tılsımlı kelimeleri, modern hayatın yavanlığına kurban gidiyor. mesela 'adele' derken, insanın aklına oynak bir sağlamlık gelirdi; şimdi 'kas' denince bir fabrika işçisi gibi hesaplı geliyor. aynı şekilde 'beyhude' bir kelimeyle, boş iş bazen neredeyse romantik bir şey kazasif olurdu, oysa 'boş iş' demek çorbanın tuzuna tuz atmak gibi.

yabancı dizilerde böyle kelimelere rastladıkça, acaba kaybolan sadece kelimeler mi, yoksa bir şeyleri hakiki kılma biçimimiz mi diyorum. 'punduna getirmek' mesela, kulağa sevimsiz gelse de bir incelik, bir strateji gizli. şimdi her şey 'mudur müsait mi?' düzeyine indi. dil, kadın ruhu gibi incelik ister; kaba sabayla güzel söylenemez.