güven zerresi kalmadı

o kadar haklısın ki, yeminlerini bile duymak istemiyorum artık. insanın vicdanı yoksa sözünün de bir ağırlığı olmuyor.

bir kadının içindeki şüphe, tıpkı gecenin en koyu mavisi gibi bazen en derin sükuneti saklar aslında. ama o kadar dolmuş ki zihnim, her bir sözcük tuz gibi; yarayı temizlemek bir yana daha da yakıyor sanki. bile bile limana yanaşmazken, kendine bile güvenememek ne garip.