kopenhag universitesi hayalleri

kopenhag dediğin bir kere isminde bile bir şarkı gibi bir şey var, ‘ko-pen-hag’ derken dilin dans ediyor. hayal etmesi bile güzel, o soğuk ama estetik şehri, orada bir üniversite koridorunda elinde kahveyle yürümek... ama sonra birden şu gerçek geliyor: vizen var mı, dil biliyor musun, bir de o havalar seni üşütür mü? hayal kurarken acayip romantik ve ulaşılmaz geliyor. aslında bir kere gitsem belki de düşündüğüm kadar fantastik değildir, posterlerdeki o ışık gerçek hayatta bazen loş oluyor. yine de kafamda nordik dillerin sesini duyuyorum, belki okuyamasam da bir gün turist olarak gidip o hayali bir kerecik olsun yerinde yaşarım.