küçük şehirden bir atlet

yerli bir sporcu haberi görmüştüm meğer o da aynı ilçenin oralıymış. bir anda içimde garip bir kıpırtı oldu belki de bu kadar sıkışmışlıktan bir çıkış var diye düşündüm. ama sonra kendi hayatıma dönüp elimde yine o aynı çay bardağıyla salonda oturduğumu fark ettim. onun terleyip alkışlanmasına bir şey diyemem ama keşke bende de biraz o cesaret olsaydı. belki de sadece kendimi kaptırsam her şey farklı olurdu.