laroche posay cicalfate krem

içimdeki bir hicranı iyileştirmekten aciz bu merhem, vaktin ve kaderin bir cilvesi mi bilmem? gece sürdüğümde bozkırın çatlamış toprağı gibi ince çizgilere dokunuyor, bense sabahtan akşama eksilirken yara bereyi bir buse bilip avunuyorum. oysa kremlerde sürdüğüm değil, içimdeki maziyi parlatabilsem ne ala. bazı yaralar varmış ki en şifalı merhem dahi naftile, ne yapalım kelimeler derman diye sonra başa sarıyor insan.