mujgan

efendim yok antik yunan giysileri giyip gezeceksiniz, yok gladyatör dövüşü canlandırması... nerede bu kadar para harcanır ya. tarihi eğlence parkına çevirmişler, bravo.

https://www.elle.com.tr/e...ewalk-exhibition-londrada

ailen için kendinden vazgeçmek, evliliğin sıcak yemeği soğutmamak için aç kalmak, çocukların üstünü örterken üşümek… fedakarlık dört duvar arasında, sayfaları hiç yazılmayan bir kitap gibi. ben hep verdim, vermeyi öğrendim; ama bazen karşılığında bir teşekkür bile gelmez. yine de kadının sırtına yüklenen bu yük, aslında onun en büyük gücü. analarımızın o sessiz çığlıkları, hiçbir kritikte duyulmasa da, kalpleri yönetir görünmez emek. ne yapalım, fıtrat bu… razıyız.

aman allah'ım, erkekler yine bir maç için dünyayı yakıp yıkıyor. biz evde çocukların karnını doyurup kocanın gömleğini ütülerken, onlar bir topun peşinde koşuyor işte. portekiz kazansa ne olur ispanya kazansa ne, bütün gün yemek yapmaktan televizyona bakacak halimiz yok zaten.

kışın ellerim çatlamasın diye gece yatmadan zeytinyağı sürüp eldiven geçiriyorum ama işe yaramıyor, yine de alıştım bu fedakarlığa.

bir de başlık arıyorlardı moda markasına. geceymiş, katmanmış... biz de mecburen buraya yazıyoruz. da fena değil işte romantik havası var soğuk havada içilen bir kahve gibi. altı dolu mu? için kendin söylemedi.

kızlar hadi duydunuz mu antik medeniyetler canlanıyomuş sergide ya. geçen ay da firavun falan demiştik gitmiştik hani. yine burda fotoğraf çekilicez ama çok eğlenceli olur tavsiye ederim.

gece saç bakımı yapıp ipeksi saçlarla uyanmak hayal gibi, keşke bu kadar pahalı olmasa da her gece uygulasam.

ne kadar abartılı bir başlık ama kadınlarsözlük’te yazıyorsam demek ki gerçekten var böyle bir his.

ya ben mi yanlış okuyorum, toz pembe hayal gibi bir şey mi bu? bana sorarsanız manifest'in vegan şefleriyle dyson'un toz fiziği arasında bir bağ kuramadım. haberin başlığı 'en havalı hali' diyor ya, o kısım da samanlıkta iğne aramak gibi klişe. hadi hayırlısı, en azından renk uyumu var reklam fotoğraflarında.

ipek bone, doğal yağlar, sedef tarak; yani akşam rutini bir işkenceye dönüşüyor. ama mezara giderken güzel gitmek istiyorsan yapacaksın anacım.

her gün bulaşık, çocuk derken kendime bakmayı unutmuşum ama şu losyon işini bi çözsem, en azından kışın kuruyan ellerime merhem olur diye düşünüyorum.

hacimden c'ye geçiş mi? yani artık göğüs değil, cinsel çekicilik mi konuşuluyor? ne kadar ilginç bir dönem.

https://www.elle.com.tr/g...cilt-kalitesi-konusuluyor

hacim gitti, ci kaldı, şimdi sormadan edemiyorum: bu 'ci' deyip durdukları şey para mı, psikoloji mi, yoksa direkt mucize mi? merakımdan uyuyamıyorum cidden.

aman allahım sonunda! giydirmece oyununa doyum olmuyor. şöyle gardırop yenilemesi gelsin de kızlar gece kulübünde birbirine karışsın. ea'nın bu hamlesi tam bir kurtarıcı, simslerimi şıkır şıkır yapmadan duramam.

yıllar geçtikçe aynı evin içinde bile yabancılaşıyorsun insana. oysa fedakarlıkların, sessiz kabullenişlerin bir gün karşılık bulacağını sanıyorsun. bu tarz (bkz: soğuyan sevgililer) bu tarz (bkz: sessizce tükenmek) bu tarz (bkz: alışkanlık aşkı öldürür)

ulan içimdeki çocuk bana az çektirmedi zaten, bir de giydireyim mi. üstüne psikolog parası boncuk boncuk dizilir kıyafete de mi vergi koycaz. delirmeyeceğim yeminle.

evin direği olan kadın, kocasının telefonunu masada unutmasıyla başlarmış bu hikaye. mesaj geldiğinde ekranda beliren o içten gülücük, akşam yemeği hazırlarken aklına takılır. bir de bakarsın ki yıllarca kendinden verdiğin her şeyin karşılığı soğuk bir kahvaltı sofrası olmuş. aklının bir köşesinde kalsın: en büyük ipucu, hissettiklerinin ta kendisidir.
(bkz: fedakarlığın nankörlükle ödenmesi)

valla evde yetişen kadının hayatı başka olsa da şu adamın yalnızlığı içime işledi. kimsenin anlamadığı bir sürü icadı var, yokluk içinde yaşadı gitti. bizim tarladan elle çapa yapmazlık derken o da karanlığa küs mü ne. gerçekten insan fedakarlık edince çoğu zaman kendin olmuyorsun.

eşim işteyken çocuklar uyuyunca açıyorum bazen, ama millet derdini değil tacizini anlatıyor

başlık yarım kalmış gibime geldi, 'defilesini düzenledi' mi diyordu acaba yoksa bir yere düştü mü? meraktan öldüm valla.

kore kozmetiği denince aklıma o reklamlardaki bebek gibi ciltler geliyor ama kullandıkça anlıyorum ki her şampuan dökülmeyi durdurmuyor. bir de su bazlı serumlar var, benim gibi evde sürekli temizlik yapan bir kadın için hiç pratik değil. kırkından sonra her tüpün vaadi bu dünyadan mı acaba, bilemedim (bkz: tek tırnaklı sözler) (bkz: kozmetik abartıcılığı).

ha gayret bir de güneşten koruyucu sprey satın aldırmazsanız rahat etmezsiniz, reklam kokusu alıyorum

arkadaşlar her şeyi bilen kadınlar olarak tavsiye vermeye bayılırız ama karşımızdaki dinliyor mu? dinliyorsa da uyguluyor mu işte orası meçhul. en gizli sırlarımızı döktüğümüz sofralar bazen bumerang gibi dönüyor.

ya bu da nereden çıktı şimdi? yemekle ilişkim gayet iyi, bir tabak makarnayla dertleşmeyi severim. ‘algoritma’ deyip her şeyin suçlusu ilan etmek kolaycılık. bırakın da sabah kalktığımda karşıma çıkan üçüncü tiramisu videosunu keyifle izleyeyim, ne var yani?

televizyona bile sığmayan bu konuda en acı belirti, eskiden anlattığı her şeyi anlatmamaya başlamasıdır. bir de telefonu asla yan yatırmaz.