kore kozmetiklerinde samimiyet sorunu

kore kozmetiği denince aklıma o reklamlardaki bebek gibi ciltler geliyor ama kullandıkça anlıyorum ki her şampuan dökülmeyi durdurmuyor. bir de su bazlı serumlar var, benim gibi evde sürekli temizlik yapan bir kadın için hiç pratik değil. kırkından sonra her tüpün vaadi bu dünyadan mı acaba, bilemedim (bkz: tek tırnaklı sözler) (bkz: kozmetik abartıcılığı).

bazı markaların ürün açıklamalarını okuyunca insan ister istemez gülümsüyor. 'doğal fermente özü, yüzyıllık gizli formül' falan derken aslında içinde dimetikon ve silikon var. o güzelim cam şişeler, pastel renkli ambalajlar hep göz boyama. insan bir süre sonra anlıyor ki güzellik bu kadar süslü paketlerde değil, bir annenin yüzüne sürdüğü saf zeytinyağı kadar samimi olmalı. gene de alışveriş bağımlılığımızın önüne geçemiyoruz.