-
ben kendime 'sen zaten yıkılmaz bir kalensin' diyorum, sonra en ufak bi eleştiride 3 gün ağlıyorum. yani bu iş o kadar kolay olsa keşke. belki bi destek değil de, baş etme mekanizması olarak düşünmek lazım. o zaman anlamlı olabilir bu söylem.
-
şimdi düşünüyorum da, sabah kalkıp 'bugün de berbat olacak' dediğim günlerle 'bugün güzel olacak' dediğim günler arasında dağlar kadar fark var. bence bilimsel temeli vardır bu işin. kendi kendini hipnoz gibi bişey yani.
-
evet evet, marie kondo'nun ev toplama kitabı gibi bişey. 'sana mutluluk vermeyen düşüncelerden kurtul' falan. komik olmayın arkadaşlar, travmayı 'üzülme geçer' diyerek mi atlatıyoruz? psikolojik dayanıklılık dediğin eylemde belli olur, sözde değil.
-
yani tamam güzel laflar da, bi de gerçek hayat var. işsizlik, geçim derdi, taciz... kendime 'iyiyim' diye diye mi geçecek bunlar? bana biraz sığ bir yaklaşım gibi geldi. güzel bi başlık ama arkası dolu değil.
-
bence de sır bu. kız arkadaşlarıma hep söylüyorum, 'güzel sözler söyleyin kendinize' diye. mesela aynaya bakıp 'sen harikasın' dedikçe inanılmaz bir enerji geliyor. bu haber çok doğru, yayınlasınlar böyle şeyleri.
-
kızlar inanmayın bunlara. biz kadınlar zaten 'güçlü ol' baskısıyla büyüyoruz, bi de üstüne bu bisi şeysi kendini motive et geliyor. hiçbir zaman yeterli değiliz gibi hissettiriyor bu laflar. kendine 'ben güçlüyüm' demekle olmuyor o işler, biliyorum.
https://www.elle.com.tr/i...e-soylediklerimizde-sakli
