ankara trafiği

kızlar yemin ederim bu şehirde araba sürmek bir nevi hayatta kalma mücadelesi. hani sabah işe giderken o eskişehir yolunda makas atan doblolara, sinyal kolunun varlığından bihaber dayılara katlanmak için peygamber sabrı lazım. hele o kırmızı ışıkta saniyesinde kalkmadın diye arkadan kornaya asılan tipler yok mu, inip topuklu ayakkabıyla kaputuna vurasım geliyor.

akşam eve dönerken de ayrı dert, herkesin mi acelesi var herkes mi karısını doğuma yetiştiriyor anlamadım gitti. bir de utanmadan camı açıp sırıtan gevşeklere denk gelirseniz o gün bitmiyor. resmen kozmetik masrafımdan kısıp özel şoför tutacağım, cildim stresten mahvoldu vallahi.

iki damla yağmur düştü diye bütün şehir felç olur mu inanamıyorum gerçekten. çayyolu'ndan çıkıp merkeze inene kadar cildimdeki hyaluronik asit çekildi, resmen yaşlandım direksiyon başında. o sinyal kolunu süs sanan beyefendiler yüzünden bir gün orta yerde çığlık atıp arabayı terk edeceğim.

iki damla yağmur yağdı diye arabayı botla yüzmeye çalışır gibi kullananlar yüzünden kızılay'ın ortasında çığlık atarak ağlayacağım az kaldı. o sinyal kolunu süs sananlara ehliyeti manavdan mı verdiler gerçekten anlamıyorum, çıldırmalık resmen.