ankara trafiğinde rimel sürme sanatı

sabahın köründe o eskişehir yolunda dur kalk yaparken resmen ömrümden on yıl gidiyor. hayır bir de sinyal vermeyi lütuf sanan o inanılmaz egolu sürücüler yüzünden her gün ayrı bir kriz geçiriyorum. direksiyon başında fenalık geçirmemek için kendimi zor tutuyorum, cidden sinir hastası oldum.

dur kalk yapmaktan sol bacağım kas yaptı resmen, ince topukla o pedallarla boğuşmaktan ayak bileklerim perişan. tam kırmızı ışıkta aynaya bakıp bi dudak kalemi çekeyim diyorum, arkadaki kornaya öyle bir basıyor ki çizgi çeneme kadar iniyor. işe saç baş dağılmış bir halde gitmemek için ankara yollarında verdiğim bu psikolojik savaşı kimse bilemez.

(bkz: eskişehir yolunda cinnet geçirmek)