at kılı fırçası

bacakları yolunmuş tavuğa çevirse de o verdiği yumuşaklık hissi yüzünden vazgeçemediğim işkence aleti. kan dolaşımını hızlandıracağız diye resmen derimizi kazıyoruz, çıkan tozu toprağı görseniz inşaatta çalışmışım sanırsınız. selülitlere elveda dedirttiği yalanına inanmak istiyorum, yoksa her akşam banyoda kendimi halı fırçalar gibi ovalamanın bir mantığı olamaz.

bütün o pürüzsüz bacak vaatlerine inanıp aldım ama derim zımparalanmış suntaya döndü resmen. banyoda kendimi yarış atı gibi tımarlarken gelen o hayatı sorgulama hissi paha biçilemez.