kışın ortasında bile yüzüm florasan lamba gibi parlasın diye maaşının yarısını o minicik kahverengi şişelere gömen tayfayız kızlar, birbirimizi kandırmayalım. hayır yani sabah o üç damla şeyi yüzüme pıt pıt yedirince anında koreli cam ciltli bir tanrıçaya dönüşeceğime nasıl inandırdıysam kendimi, sürmediğim günler resmen aynada kendime tahammül edemiyorum. yüzüm sanki paslanmış gibi mat, yorgun ve inanılmaz çirkin geliyor gözüme.
işin en komik tarafı da o 15 mililitrelik şeye gösterdiğimiz şefkati hayatımızdaki insanlara göstermememiz bence. buzdolabının kapağında kahvaltılıkların yanında çok özel bir köşesi var hanımefendinin, aman ışık görmesin aman hemen oksitlenmesin diye mutfakta gizli ajan gibi karanlıkta iş yapıyoruz. rengi hafif turuncuya dönüp bozulmaya yüz tutunca evladını kaybetmiş gibi yas tutanlar var aramızda biliyorum, yalan yok ben de onlardan biriyim çünkü o lekesiz parlaklık uğruna çöpe giden paralara resmen içim parçalanıyor.
