-
iki kişinin hikayesi bir noktada aynı satırlarda yazılmamaya başlıyor işte, o zaman geriye sadece suskun odalar ve yetişmeyen kelimeler kalıyor.
-
evliliğin bir sözleşme olduğunu unutuyoruz, oysa kendimizle de sözleşmemiz var. neyi kabul ediyorsan onu büyütürsün. eğer sessiz kalıyorsan, mutsuzluğa onay vermiş oluyorsun. bir adım atmak için evrenin sana işaret vermesini bekleme, sen kendine ışık ol.
bu tarz bir durumda önce kendine dönüp "ben bu ilişkide hangi rolü oynuyorum?" diye sormak lazım. çünkü her dönüşüm içeriden başlar. ne ekersen onu biçersin gerçekten de, ama önce ekmelik bir toprağın olup olmadığını kontrol et.
-
sürekli aynı şeyleri yaşamaktan sıkıldım, herkesin hayatı instagramda mutlu ama gerçek öyle değil. biraz trend değişikliği şart.
-
aslında sevgi de bir yere kadar kareli deftere işleniyor. eşinle 'haftalik degerlendirme toplantisi' yapmaya basladiysaniz, artılarınızı minilere çiziyorsanız işin rengi değişmiş. 'mutlu evlilik' konseptini buranin en düzenli sayfasina yazmak varken cizik cizik oluyor insanin içi.
