görücü usulü

ananemin sürekli en sağlam evlilik budur diye başımın etini yediği, benimse her duyduğumda fenalıklar geçirip kendimi en yakın koltuğa zor attığım olay. kızlar cidden hangi devirde yaşıyoruz allah aşkına, adamı tanımadan etmeden, huyunu suyunu bilmeden nikah masasına mı oturulur? hani kinder sürpriz yumurta alırsın da içinden o saçma sapan, kurması yarım saat süren oyuncak çıkar ya, heh işte tam o hesap bu işler. kayınvalide adayı gelir seni süzer, evi süzer, dantellere bakar, sanki pazardan domates seçiyor mübarek.

sonra vay efendim oğlumuz çok efendi, içkisi yok sigarası yok. yahu belki adam evde çoraplarını salonun ortasında top yapıp basket atmaya çalışıyor, belki banyoda saatlerce şarkı söylüyor, ne malum? hayır yani riski seven borsaya girsin, biz ömrümüzü niye harcıyoruz elin hiç tanımadığımız herifiyle? valla bana gelen giden olmasın, kapıyı açmam, evde yokum taklidi yaparım, o derece netim.

modern zamanların tinder'ı ama swipe yetkisi maalesef annenizde ve o hiç sevmediğiniz dedikoducu komşu teyzede oluyor. salona elinde kahve tepsisiyle girerken hissettiğin o 'pazara sunulan mal' gerginliğini, ancak yaşayan bilir. damat adayı beyefendinin maaş bordrosuna ve arabasının modeline karşılık, senin ne kadar ince sarma sarabildiğinin ve ne kadar hanım hanımcık durabildiğinin kıyasıya kapıştığı o muazzam takas ekonomisi.

bir de o ilk bakışma anı vardır ki evlere şenlik. adamın suratına bakıp 'bununla aynı yastığa baş koyacağıma dağa çıkar keşiş olurum' diye içinden geçirirken, annenin masanın altından bacağını çimdikleyip 'oğlanın üzerine kayıtlı dairesi varmış kızım gülümsesene' demesi... 2024 yılındayız ama hala kahve köpüğünün kıvdıbına göre gelin performansı ölçen zihniyetle aynı havayı soluyoruz, cidden inanılır gibi değil.

tinder varken anasının bulduğu memur beyi beğendirmeye çalışan teyzelerin favori aktivitesi. hayır adamda tip olsa neyse, bildiğin ev kredisine girmiş mutsuz enişte potansiyeli taşıyor hepsi.