kimyasal peeling ile yılan gibi deri değiştirmek

güzelleşeyim derken yüzüne basbayağı asit döktürüp freddy krueger gibi ortalıkta dolanan o vizyonsuz kadın benim kızlar. suratım cayır cayır yandı ve şu an evde bildiğiniz pul pul dökülüyorum ama o cam gibi pürüzsüz cilt için yüzümün komple erimesine bile razıyım maalesef.

kızlar yemin ediyorum o asitleri yüzüme sürerken kendimi iksir hazırlayan bir simyacı gibi hissettim. sözde pürüzsüz bebeksi bir cilde kavuşacaktım ama ilk üç gün evin içinde freddy krueger gibi dolandım. o soyulma ve kabuk bağlama evresi var ya, kargocu kapıyı çalacak diye ödüm koptu günlerce. evdeki herkes yüzüme 'bu güzellik takıntısı seni bir gün mezara sokacak' dercesine acıyarak baktı resmen.

ama o dökülme bittikten sonra alttan çıkan o kaymak gibi deri yok mu... inanın bana çektiğim o eziyete sonuna kadar değdi. bütün o inatçı lekelerim ve lanet sivilce izlerim silindi gitti. sadece nemlendirici ve elli faktör güneş kremiyle resmen küllerimden yeniden doğdum. gerçi o suratımın cayır cayır yanmasını ve deliler gibi kaşınmasını düşününce o eziyeti bir daha çeker miyim, işte orası büyük bir muamma.