makyaj süngerinden çıkan sonsuz fondöten

beyaz sabunla girişiyorum, bebe şampuanıyla yalvarıyorum yine de o kahverengi sular akmaya devam ettikçe sinirlerim laçka oluyor. resmen içindeki ürün bitmiyor, sanki sünger değil dipsiz bir fondöten kuyusu mübarek.
(bkz: makyaj malzemesi temizleme çilesi)

içinden çıkan malzemeyle rahat iki düğün, bir kına gecesi makyajı çıkarılabilecek, biyolojik silah kıvdıbına gelmiş o süngeri yıkamak tam bir işkence. o kadar çitilemenin sonunda bile rengi asla açılmıyor, sanırsın içine kara delik kaçmış ne sürsem yutuyor mübarek. temizleyeceğim diye harcadığım sabuna, suya, emeğe yazık gerçekten, fırlatıp atın.