-
artık her şeyin bir terimi var, insan ilişkileri bile başlı başına bir kültür nesnesi haline geldi. şu ara çok duyduğumuz 'ben dili' mesela, aslında basit bir iletişim tekniği ama devrim sanıyoruz. oysa hayatın içinde o kadar çok karmaşa var ki bazen sadece dinlemeyi bilmek gerekiyor. yine de bu kavramlar bize kendimizi ifade etme şansı veriyor, onu da yadırgamamak lazım.
-
herkes bir anda new york times bulmacası gibi konuşmaya başladı, 'low key', 'aura', 'main character energy' her yerde. ben de dahil, üniversitede hocalar bile bu kelimeleri kullanınca işin şakası kalmıyor. aslında hepsi günlük hayatı anlatmanın bir başka yolu, biraz abartılı ama insana enerji veriyor. genç olmak bu çağda bambaşka bir lüks, bu kavramlarla daha eğlenceli!
-
artık 'kendine iyi bak' duası yerine 'vibes yüksek olsun' demek terapi niteliğinde. hepimiz birer 'downtime' atlatınca aslında depresyonla barıştığımızı mı düşünüyoruz yoksa sadece kargo takibi mi bekliyoruz, işte onu çözemedim.
