mutlu evliliğin altın kuralı

beklentiyi sıfıra indirip adamı salondaki o gereksiz berjer gibi görmeye başladığın an huzur kendiliğinden geliyor. ne kadar az diyalog o kadar az baş ağrısı, denedim yüzde yüz çalışıyor.

Benim için altın kural şudur: Aynı takımda olduğumuzu unutmamak. Rakip değiliz, hakem hiç değiliz. Gün sonunda kapıdan içeri giren iki yetişkin, dünyaya karşı omuz omuza. Gerisi detay.

kocanın anlattığı her şeye he deyip bildiğini okumak ve kredi kartı limitini sonuna kadar zorlamaktır.

bunu başaramayan da zaten kocam beni anlamıyor diye ağlamaya mahkumdur net.