mutlu evlilik yoktur az sinir krizi vardır

adamın her dediğini duymuyormuş gibi yapıp kendi bildiğini okumak bu işin tek piri pak yöntemidir. o evde kendini kral sanarken sen aslında imparatorluğunu sessiz sedasız yürütüyorsun, kimse de uyanmıyor.

seçici sağırlık geliştirmek bu işin anayasasıdır resmen, adamın söylediği on laftan dokuzunu duymazdan gelmezseniz üçüncü gün tırlatırsınız. kafayı kuma gömüp sadece kredi kartı ekstresi gelince dünyayla iletişime geçin, gerisi tamamen tiyatro.
(bkz: kocaya he deyip bildiğini okumak)

milletin instagramda paylaştığı o kusursuz pazar kahvaltılarına kanıp da kendinizi peri masalında sanmayın sakın, o fotoğrafların arkasında kirli çoraplarını salonun orta yerine fırlatan ve annesi aradığında sesi üç oktav incelen bir adam yatıyor. beklentiyi ne kadar sıfıra indirirseniz o kadar az delirme noktasına geliyorsunuz, bütün olay tamamen görmezden gelme sanatı üzerine kurulu.

hani diyorlar ya saygı sevgi falan diye, hepsi hikaye kızlar. asıl mesele kumandayı eline verip kendi dünyana çekilmek ve o koltukta sızıp kalana kadar derin bir nefes almak. arada bir de kredi kartı limitini zorlayıp kendine güzellik yapınca gelen o rahatlama hissi var ki, inanın bana çift terapisinden çok daha etkili.