nivea böğürtlenli dudak kremi

lisedeyken bunu dudaklarımıza boca edip dünyadaki en ciksi kadın olduğumuza inanıyorduk ama aslında ağzına reçel kavanozu devrilmiş teyzeler gibi geziyormuşuz. efsane kokusu yüzünden hala gizli gizli alıp yesem de o iğrenç yapışkan hissini hatırladıkça sinir krizleri geçiriyorum.

lise yıllarında dudaklarımız sırf o tatlı kızıl tona bürünsün diye dudağımıza adeta harç gibi sıvadığımız ama bizi asla o hayal ettiğimiz tutkulu vamp kadına dönüştürmeyen efsanevi ergenlik fiyaskomuzdur.

şimdi şu yaşımda tekrar sürsem yemin ediyorum ağzına reçel bulaşmış beş yaşındaki o pasaklı mahalle çocuğundan zerre farkım kalmaz.