sosyal fobisini yenip ortamlarda terör estiren kız

lisedeyken markette kasiyere kolay gelsin diyemediğim için koca poşetleri sessizce doldurur, kafamı eğip çıkardım. şimdi o kafayı kaldırıp mekandaki herkesin kombinini saniyeler içinde süzüp puanlıyorum. resmen özgüven patlamasıyla gelen narsizm yaşıyorum ve bu inanılmaz lezzetli bir his.

eskiden kılık kıyafetimle dalga geçen o vizyonsuz kız grubunu geçenlerde elit bir kafede gördüm. gidip masalarına en yüksek perdeden öyle bir merhaba dedim ki, hepsi highlighterlarını tazelemeyi unutup bana kitlendi. ben eskiden tuvalet köşelerinde utancımdan ağlarken her şey çok iyiydi kızlar, şimdi devran döndü deyip en havalı yürüyüşümle buzlu latemi almaya gittim.