spekulum

o masaya çıktığınızda doktorun elinde parlayan o buza dönmüş alet yok mu, işte tam o saniye resmen tüm hayatınızı sorguluyorsunuz. yani 21. yüzyıldayız, mars'a falan koloni kuruluyor ama bizi muayene etmek için hala o sanayi tipi donuk metal mengeneyi kullanmalarına delireceğim. her seferinde o hışırdayan kağıt örtünün altında bacaklarım tir tir titrerken kaderime razı oluyorum valla.

(bkz: orta çağdan kalma işkence aletleri)

masum görüntüsüne rağmen o jinekoloji çatalına yattığınız an ruhunuzu bedeninizden söküp alan, dünyanın en buz gibi metalik gagasından başka bir şey değil bu. içeri girdiği an sanki tüm iç organlarım aniden kutuplara göç ediyormuş gibi titreyerek kasılıyorum, gerçekten allah bin belasını versin bunu icat edenin.

o lanet olası çatala çıkıp bacakları titreyerek aralamak yetmiyormuş gibi, bir de kışın ortasında balkonda unutulmuş hissiyatı veren bu soğuk metali içimizde fırfır çevirmeleri yüzünden her seferinde kadın doğduğuma lanet etme evresine geçiyorum.