yüzü komple soyup evde yılan gibi gezmek

güzelleşmek uğruna kendimize yapmadığımız işkence kalmadı cidden. suratımıza bildiğin asit sürüp sonra da cayır cayır yanarken aynada kendimize "olsun kızım sonra parlayacaksın" diye motivasyon konuşması yapıyoruz. işlemin üçüncü günü o surat ne hale geliyor, sanki güneşte unutulmuş kaşar peyniri gibi pul pul dökülüyor her yer, insan içine çıkmaya utanıyor insan.

evdekiler korkmasın diye evde hırsız gibi kapüşonla geziyorum, kocam "bu ne hal evrim mi geçiriyorsun" diye dalga geçiyor ama o alttan gelen bebek derisini görünce pişman olacak haberi yok. nemlendiriciye servet dökmekten ciğerim soldu ama o deri soyulurken gelen garip haz her şeye bedel galiba, resmen kendi derimi soymaktan zevk alıyorum, delilik parayla değil sırayla.