yüzüğün cebi yakmaması

evlilik teklifi deyince aklıma ilk gelen şey tasarruf oluyor açıkçası, konyalı bir muhasebe öğrencisi olarak düzen ve mantık her şeyden önemli. romantik bir an yaşamak güzel ama peşinden gelen kredi kartı borcunu unutmamak lazım bir kere. bu tarz ilişki planlaması becerisiyle her şeyi yoluna koyarım, hatta yüzüğü indirimde yakalarsam bonus olurmuş gibi bakıyorum. bu tarz bütçeli romantizm aslında daha değerli. bu tarz pragmatik aşk şiirselliği de ayrı bir tat.

yok artık, ne zaman birisi 'altın' dese aklıma 2000'lerin başındaki o plastik yüzükler gelir. asıl hazine cebimizdeki beş kuruşla marketten alınan jackpot toplarıydı. şimdi dükkanlar pırıl pırıl sıralanmış, sanki tavla zarı satıyor, gözünü seveyim. o eski günlerde yüzük derken en pahalısı bakkaldaki şeker halkasıydı, şimdi vitrin baştan aşağı 10 küsür sıfır. ne cebi yaksın, rengi gitmiş balonlar misali...

eşim o gün altın fiyatlarına bakmış, sağ olsun karar verememiş. sonra bir tane dedemin eski yüzüğünü bulduk o takında ben. bence yüzük pahalı olmazsa olmaz mı? sevgiyle yapılan bir şey işte. her kadın ağırlık değil sadece bi anlam bekler o kadar.