çalışma hayatında tükenmişlik

iş hayatı dediğin, bir mardin taşının üstüne yazılan hüznün gölgesi gibi. her sabah yeniden başlayan bir koşuşturma, her akşam bitmeyen bir yorgunluk. içimde bir şiir soluyor, bir dize bitiyor ama iş bitmiyor.

bullet journal'ıma renkli kalemlerle program çizerken bu tükenme halini not almak da ayrı bir ironi. molaları planlamak şart. (bkz: tükenmişlik sendromu)