aldatilma sonrasi yeniden dogus

aldatılma sonrası yeniden doğuş dediklerinde aklıma hep çocukken annemin dolaptan çıkardığı eski bantlar gelir. o kasetlerdeki şarkılar ne kadar ağlatırsa ağlatsın, sarmaşık gibi sarılıp acıyı dallarından koparıp atmak vardı. şimdi kırk yıl sonra bile, bir ilişki bitince insan açıp o eski şarkıları dinliyor; elinde walkman yok ama telefon eski, hissettirdikleri yeni değil.

ne tuhaf, insan bir kez kırılınca o çocukluk dönemindeki neşesiyle bilgelikle birleştiği yerde buluyor kendini. eskiden 'o zamanlar daha güzeldi' diyorduk, şimdi değil ama. asıl güzel olan, içinde o bilgisayar oyunlarının başında kazandığın dayanıklılığı fark edip, kahvenin ilk yudumunda kendine gülümsemen. hadi canım, bugün tıpkı o eski günlerdeki gibi, güneşi arkana alıp yeniden doğma günü.