telefon çalınca krize girmemeyi başaranlar

ben değilim işte annem arasa bile önce üç kere derin nefes alıyorum.

bu insanların sinir sistemleri ne kadar sağlam merak ediyorum, benim kalbim ağzıma geliyor kendimi avukat sandığım bir arama hayal ediyorum. (bkz: telefobi kadını) (bkz: çağrı dehşeti)

eskiden kasiyerle göz göze gelmemek için deterjan reyonunda yarım saat saklanırken şimdi mağaza müdürüyle çatır çatır maaş pazarlığı yapıyorum. doğru psikolog ve bolca öz şefkat ile o pısırık kızın içinden kükreyen bir aslan çıktı valla.