ankara trafiğinin cilt bariyerini bozması

sabah o eskişehir yolu eziyeti yüzünden kaybettiğim kolajeni hiçbir pahalı serum yerine koyamaz kızlar, direksiyon başında resmen on yıl yaşlanıyoruz. sinyal vermeyi reddeden o davar sürüsü şoförler sağ olsun, güne yine stresten sivilce çıkartıp kapanan çakralarım ile başlıyorum.

eskişehir yolunda bitmek bilmeyen dur kalklar yüzünden sol bacağımın kas yapıp kalınlaşması yetmiyormuş gibi bir de stresten çenemde kistik sivilceler çıkıyor. her sabah o kavşaklarda kilitli kaldığımda hissettiğim o gerginliği inanın en pahalı serumlar bile silemez yüzümden.

egzoz dumanından matlaşan fönlü saçlarımı hiç saymıyorum bile, resmen pırıl pırıl gençliğimi çaldın benden ankara.

kızlar inanın bana bu şehrin trafiği yüzünden yüzümdeki kolajen miktarı yarı yarıya düştü. sabahın köründe konya yolu'nda veya akşam mesai çıkışı o lanet eskişehir yolunda dur kalk yapa yapa hem debriyaj bacağımdaki kas kütlesini arnold schwarzenegger seviyesine çıkardım hem de stresten alnımda kanyon gibi mimik çizgileri oluşturdum. hayır istanbul trafiği falan demeyin bana, en azından orada boğaz moğaz bir şey görüyorsun, biz burada egzoz dumanı eşliğinde sadece gri binalara ve önümüzdeki doblo'nun arkasındaki osmanlı tuğrasına bakarak yaşlanıyoruz.

geçen gün sırf o trafiği çekmemek için işten bir saat geç çıkayım dedim, kendimi yine armada'nın önünde o üç şeridin birbirine girdiği kara delikte buldum. hayatta kalmak için torpidoda acil durum anti-aging kremi ve hyaluronik asit bulunduruyorum artık. bir de o sinyal vermeden önüme atlayan dayılar yok mu, sinirden direksiyonu sıkarken yeni yaptırdığım protez tırnağımı kırıyordum az kalsın. yemin ederim bu ankara trafiği insanın hem yaşama sevincini emiyor hem de ışıltılı cildine doğrudan kast ediyor.