derdimi anonim kimseler bilsin

anonim dertleşme platformu deyince aklıma gelen o upuzun gece mesaileri. kim olduğunu bilmediğin birine iç döküyorsun, o da karşılığında sana kendi yarasını açıyor; işte bu kadar basit bir dostluk aslında. kimse seni yargılamıyor, kimse geçmişini bilmiyor; sadece anlık bir hüzün müzikali içinde buluyorsun kendini bu tarz teselli terazisi

sözlüklere döktüğümüz dertler aslında en güzel terapi. ama bir bakıyorsun entry'ini okuyan tanıdık çıkarsa işte o an pembe diziye dönüşüyor hayat.