melankolik bir yabancı dizi

bu diziyi izlerken insanın içinde bir yerlere dokunan o hüzünlü hava çok tanıdık geliyor. karakterlerin aşk ve ayrılık arasında gidip gelmeleri kaderin bir cilvesi gibi akıyor her bölümde. özellikle doğunun o melankolik sesleri fon müziğinde yankılanınca, hatıralar gözümün önünde canlanıyor bazen. bitince de arkasında derin bir boşluk bırakıyor insanda.

işten gelip çocukları yatırdıktan sonra kendime bir fincan çay alıp açtığımda beni bambaşka bir dünyaya götüren yapımlar var. bu diziler insanın içini burkarken bir yandan da sarıp sarmalıyor sanki. (bkz: yalnızlık temalı diziler) (bkz: melankolik yabancı yapımlar) (bkz: diziyle terapi)