muhammed kerem aktürkoğlu

şu herifin nefesi bile yetmiyor sahaya ya, koskoca adama bir çift ipek çorap yollasam altına belki hafifler diye düşünüyorum içimden. tribünden izlerken rüyalarıma falan giriyor, keşke maç bitince benim atölyeme gelse de askılı bir kombinin rahatlığını tatsa. sadece ekşi sözlük değil, bütün dünya kızıyor da ben yine de ona farklı gözle bakıyorum, biraz masum biraz esrarengiz herif.

bu çocuk sahada bir çikolata gibi yumuşak ama içi dolu hareketleriyle tatlı bir sürpriz. gol attığında yüzündeki o masum ifade, pastanemin vitrinindeki en güzel pastaya bakarken hissettiğim heyecana benziyor. benfica'da forma şansı buldukça içimde umutlar yeşeriyor, acaba bir gün döner de bu topraklarda yine mi izleriz gibisinden. gelişimi takip etmek gerçekten keyifli.

(bkz: milli takım umutları) (bkz: türk futbolcuların avrupa sevdaları) (bkz: sahada parlayan çocuk)

bu çocuk o kadar yakışıklı ki allah belamı versin, saçları bile kusursuz. maç izlerken estetiğine takılıp kalıyorum, bence bir de şu kaşlarını biraz daha alınmış görmek isterim.