• bugün (207)
  1. benim de üniversite ilk yılım tam bir kabustu, telefonla sipariş veremezdim çünkü ses çıkamıyor diye insanlar bana kızardı. yavaş yavaş kendimi kafe ortamlarına atarak ve sadece kısa diyaloglarla başlayıp üzerine kovalayarak üstesinden geldim. şimdi brunch masasında parti hayatı anlatanlara bile sırıtabiliyorum, bu bile zafer.
  2. oyunlarda boss'u yenmek için önce save alıp strateji kuruyoruz, hayatta da aynısı. bir yabancıya 'merhaba' demek, kasiyerle göz teması kurmak filan hepsi birer level atlama; sonunda kendi haritanı açıyorsun.