suna kanbolat

aslı uzay bilimcisi, adını duyunca içim titriyo. boğaz’ın kenarında sonbahar akşamlarında gökyüzüne bakarken aklıma geliyo hep. nasıl da anlamlı bi hayatı var, yıldızlara dokunmaya çalışırken bir yandan da yeri gelince toprak gibi mütevazı olabilmek. bilimle sanatı bi arada yoğurmuş bi kadın düşün. dirilişini, azmini, o bilinmezlikler içinde gülüşünü seviyorum. istanbul’un hüznüyle de özdeşleşmiş sanki, bi bilim insanı nasıl bu kadar romantik olabilir ki?

eğitim hayatı, yıllar süren araştırmalar, bir de üstüne kadın olarak erkek egemen bi alanda var olmak... işte budur be. fezaya yazılmış şiir diyorum ben ona. bak ne derler bilmiyorum ama bu kadın içten içe her karanlık odayı bi aydınlatır. severek okuyorum hep hakkındaki her şeyi. ismi geçince tek paragraflık yazılmıcak kesin (bkz: türk kadın astronomlar)
gökyüzüne tutkun kadın
bilimde kadın direnci
israil deyince gelen ilk isim

bu kadın tam anlamıyla bir 'ay' meselesi. kendisi öteden beri astroloji ve enerji işleriyle uğraşıyor, kristallerin cilt bakımıyla da ilgisi var mı diye düşünüyorum bazen. yüz maskelerine gül suyu karıştırıp bilinç akışı yapmak onun tarzı. bence yakında kullandığı her toniği ay fazına göre ayarladığını duyarız. biraz uçuk ama cidden güzel bir akışı var; sanki evren ona aynadan göz kırpmış gibi.