yağ bazlı temizleyiciye servet ödemek

fenomenlerin gazına gelip suratımızı zeytinyağlı dolma gibi yapmaktan ne zaman bıkacağız gerçekten merak ediyorum.

koreli cildim olacak sanarken sivilce tarlasına dönünce gelen pişmanlık hissi şaka mı.

koreli ablalar gibi cam cilde sahip olacağız diye mutfaktaki zeytinyağından hallice ürünlere yarım maaş bırakmaktan ciğerimiz soldu. suratım ışıl ışıl parlamıyor ama cüzdanımdaki delik arşa ulaştı valla.

sosyal medyadaki bebek yüzlü ablaların gazına gelip maaşımın yarısını gömdüğüm, akşamları yüzümü ovalarken kendimi fritöze atılacak patates gibi hissetmeme sebep olan kozmetik çılgınlığı. sırf gözeneklerim yok olsun diye mutfaktaki ayçiçek yağından hallice bir şeye bu kadar para verdiğime inanamıyorum bazen.

yıkadıktan sonra gelen o gıcır gıcır his olmasa gerçekten oturup ağlayacağım ama lanet olsun ki o temizlik hissi bağımlılık yapıyor. yine de her akşam yüzümdeki yağı çözmek için suratıma başka bir yağ sürme fikri bana yüzyılın en büyük pazarlama başarısı gibi geliyor, neyse cildim parladı gidip nemlendirici süreyim.