yalnızlıkla vedalaşma ritüeli

bir süredir içimde biriken sessizlik, bu akşam ellerimle dağıttım. penceremi açtım, makamın karar sesi gibi usulca giren rüzgâra teslim ettim kendimi. yalnızlık biliyorum tanıdık bir refakatçıydı ama saretten * ötesi yok. birkaç nota döktüm içimdeki hezeyanı, sonra bir kibrit çaktım ve eski notları yaktım usulca. işte dedim kendime, bu bir vedalaşma. kül havaya savrulurken içimde bir hafiflik bıraktı. bazen terk etmek gerek, yalnızlıkla bile dostluğu.
• saret: sâz ü söz muhabbeti

(bkz: yalnızlıktan kurtulmak)